CAMOVI (05-09-2021)

 Tivo que ser na súa X edición

Gañas tiña xa de participar nesta carreira e tivo que vir unha pandemia para ir. 

Levaba varios días durmindo mal e o verán non acompañou para realizar a preparación planificada, pero aquí estábamos. Por enriba, a pranta do pé estaba algo tocada ...

Levantarse ás 5:30h da mañá para almorzar rápido, vestirse e arrancar no coche cara Viveiro.

Pintaba que ía haber calor, moita calor, pero polo de agora había moito frío.

Bueno, o caso é que chegamos a Viveiro, recollín o dorsal e aínda tiven tempo de tomar un café cos pescos de Malpica que tamén corrían e estar un pouco con Pablo Lista e Sandrina. Estes últimos ían seguir a carreira na furgoneta, polo que tamén me farían un pouco de avitualladores.

Na saída, toca saír na primeira tanda de 20 corredores. Alí estaban Montilla, Manu Ramos e David Eiroa entre outros. 

O ritmo na saída, soe ser forte pero eu non quero entrar nesas guerras. E alí se foron moitos dos galos ... e non tardaron tamén en pasarme os que viñan nas tandas traseiras. 

Eu xa na primeira subida non ía moi a gusto, e iso que estábamos comezando. Pronto pasou Chema e algún que outro máis. Pero eu ía ao meu. 

Na primeira media hora xa comezaba a pegar o calor e iso que aínda estábamos co resío na mañá. 

Recordo que nun dos primeiros avituallamentos, Sandrina e Pablo déronme unha posición sobre a 12-13ª a uns 12 minutos da cabeza. 

Aínda que non tiña boas sensacións, estabara que nalgún momento viñesen e na cabeza levaba facer unha carreira de menos a máis e a partir do km25 forzar un pouquiño máis e esperar a que os galgos "reventasen" nalgún momento. 

Fun moito tempo facendo a goma con varios corredores do que ía collendo e que finalmente adelantaba, aínda que non con moita explosividade, por non dicir ningunha. 

E o que adiantaba correndo, perdíao nos avituallamentos. E todo parecía que ía indo ata que chegamos ao avituallamento preto do km25, onde tiña que comezar a exprimirme un pouco máis. 

Pero nada máis lonxe da realidade, no km26 comezo a ter calambres nas pernas, en varios músculos, que algúns non sabía nin que existían. Había veces que parecía Chiquito de la Calzada. Nas subidas, seguía collendo corredores desfondados, nos que me atopo a Chema entre eles. Subía ben. Nas baixadas, ía a duras penas, pero nos planos, nos planos era onde máis sufría, non podendo case nin andar polos calambres. Pero incomprensiblemente, non eran moitos os corredores que viñan acercándose. Estaba sufrindo como nunca. Quizáis o forte calor, que non durmira moito toda a semana, os adestramentos que non foron nin suficientes nin acertados, o non comer adecuadamente, bueno, un sinfín de cousas que nos levan a esto.

Así, dende o km26 ata o km38. Soamente Luís Candal foi quen de adiantarme como se estivese comezando a carreira naquel momento. Un artista. Non lle durei nin 30 segundos. E chegados á última cota do día, vexo a Manu Ramos que cada vez vai a menos. Tanto que chegamos a este punto xuntos e no que dixo algo así como "ata aquí cheguei". Faltaban aínda km e case todos para abaixo. E alí me fun eu só, cun trote que me permitía avanzar e estaba no límite das dores por calambres. E pouco a pouco fun indo, e fun collendo algún outro corredor. E cando me dín conta, xa estaba na entrada de Viveiro. 

Non sei como cheguei aquí e cumprindo na carreira. Non como eu quixera, pero é que todos sufrimos e os que mellor leron a carreira e a administraron seguro que estarán contentos. E eu neste momento de entrada na meta, estaba satisfeito en como a plantexei, como se desenrolou e como rematou. 

Finalmente:

7º clasificado na xeral

1º veterano masculino na Copa Galega e

2º veterano masculino (detrás de Montilla), na carreira.

TEMPO: 4:50:38

Obxectivo antes da carreira: 4:40-4:45h

Podium Vet. A masc. Copa Galega

Podium veterano masc. Camovi

Meta da Camovi

E o post carreira ... como molou...

Raid de Camariñas (18-10-14)

"Fun con poucas ganas, case que podería dicir,

por comprisimo"

Ía ser un máis dos raids e aventuras que levo feito este ano. Un máis no día do meu cumpreanos (que é coma un día calquera pero no que as amigas e amigos felicítante, por ser un ano máis vello). Case que diría xa, na baixada no estado de forma físico e mental. Fun con poucas ganas, case que podería dicir, por comprisimo, posto que me comprometera hai tempo a participar cos meus compañeiros Ana Varela e Diego Lanchiñas. Coa cabeza pensando noutras cousas, chegamos a Camariñas coa intención de pasalo ben e coñecer este anaco da Costa da Morte.

"O de pasalo ben, pasou a ser competición pura e dura

pasados os 40 primeiros minutos do raid". 

SECCIÓN 1: ORI-URBANA.  Sería por compromiso?? , sería porque era na Costa da Morte ??, sería porque tiña gañas de marchar antes de comezar??. A orientación urbana, saiu máis mal que ben, sendo fácil como creíamos que era, tivemos varios erros de nenos.

SECCIÓN 2: TREKKING: O caso foi que pasada á praia de Lago, e antes de chegar a unha baliza que había nun muro, a cabeza dou unha volta e decidín impoñer un ritmo máis forte, posto que parecía que andabamos moi cómodos. Collemos pois a goma e puxémonos a tirar (era a primeira vez que o facíamos e a verdade, non foi gran cousa), pero serviu para impoñer un ritmo máis vivo. Nesta segunda sección de trekking, o campo aberto cara Cabo Vilán, déixanos ver aos equipos que perseguimos, o cal me chama a atención que indo moi cómodos, vaiamos aí. E vendo tamén cómo ese grupete de equipos, se pasa o cruce idóneo para coller a baliza. Debe ser que a zona a coñezo un pouco máis que eles, gracias á ruta "Camiño dos Faros", polo que non teño duda de que collo o camiño correcto. O ritmo debe ser bastante vivo, posto que Ana comeza a pedir "papas". Ahí comeza o traballo de equipo. E coma sempre, a quén lle toca axudar aos compañeiros??? ... Non, a min non. A min non me miredes, que eu levo o mapa para orientar. Diego Lanchiñas, unha vez máis será o encargado de facer de "sherpa" dos humanos  (e ben contento que o fai).

Finalizada esta sección de trekking, entramos na SECCIÓN 3: BTT. Saída dende Camariñas e cambio de sección en Camelle. Un percorrido lineal no que poñemos un ritmo moi bo e no que pasado o cementerio dos Ingleses, teño un pequeno baixón de enerxía, que fai que o que pida papas agora sexa eu. A cousa pasa en pouco tempo e imos pasando polos puntos de control de forma precisa. Incluso trazamos rumbo nunha das balizas monte a través caendo xusto nela. Imos compaxinándonos ben como equipo ata a chegada a Camelle. Alí vemos poucas bicicletas, esto dinos que imos na parte dianteira.

Saímos a esta SECCIÓN 4: TREKKING polos montes de Camelle. Mirando o mapa, vexo que o imos facer moi ben se as forzas nos deixan. E así foi. Algún pequeno erro pola confianza, pero nada grande. 

Chegada de novo ao punto de cambio de sección, toca comer algo. Foi menos do esperado, xa que nos damos conta que imos 5^ e acabamos de ver ao 4^ sair en btt. Arrancando, que tampouco temos que comer coma nunha festa. 

SECCIÓN 5: BTT. Con tramos moi duros pero tamén con tramos moi moi rápidos. Non foi nada mal. 

SECCIÓN 6: KAIAK - BTT. Sabemos que imos 5^, e sabemos tamén que só se realizará un tramo do kaiak e que continuaremos cun percorrido Btt ata a meta, polo que o mellor é conservar ese posto se podemos. Aínda que remamos coma dous borrachos (a piragua non se mantiña dereita nin querendo) tíñamos a suficiente ventaxa como para poder conservar dito posto. E así foi. A min costoume sair da piragua, con calambres nas pernas, pero unha vez enriba da bicicleta desapareceron. Chegamos a Camariñas, chegamos á meta. Sabemos que, como mínimo, temos o 5^ posto, posto que pasamos por todas as balizas. Agora toca ducha (por fin en auga quente, é o que ten chegar entre os primeiros) e despois unhas birras, que disque son moi hidratantes. Esperamos, como debe ser, á entrega de trofeos e despois deleitámonos cuns ricos pinchos de confraternidade, postos polo Concello de Camariñas e Conservas Boya. Ricos, ricos. 

Conclusións finais: fixemos un raid moi bo, cunha boa orientación e un bo ritmo. O raid foi moi moi rápido. Tíñamos un equipo igualado. 5* posto en categoría Élite.